(bio)diversity is life!
BIODIVERSITY IS LIFE..
De titel is een korte maar krachtige boodschap dat voor mijn ogen flitste tijdens een VRT-nieuwsuitzending. Minister Joke Schauvliege mocht toen in Gent uitleggen waarom Vlaanderen (en ook Europa) de voorbije 10 jaar bijna niets gedaan heeft om de verscheidenheid in dieren- en plantensoorten overeind te houden.
Sommigen onder ons herinneren de berichtgeving over de zwakke bijen en het uitsterven van de vlinders nog. De oorzaak is simpel: te weinig diversiteit. De verschillende soorten vlinders vinden de juiste bloemen niet terug in hun habitat en verdwijnen. En dat heeft dan weer gevolgen voor de bestuiving en daarmee ook de bijen. Omdat er steeds minder verschillende soorten bloemen en planten zijn is de periode waarin de bloemen bloeien en de bijen hun werk kunnen doen drastisch verkort wat invloed heeft op de productie en kwaliteit van de honing. Volle kasten bijen sterven omdat de diversiteit verdwijnt.
Om het leven in stand te houden hebben we biodiversiteit nodig. De mens is niet echt behulpzaam om de biodiversiteit in stand te houden terwijl het wel levensnoodzakelijk is.
Het is een echte paradox: de wetenschap weet dat diversiteit nodig is maar toch gaan enorme budgetten naar het genetische onderzoek en ontwikkeling van een superlatief van alles dat groeit: de mens, dier, plant, bloem, insect. Men fnuikt de diversiteit. Hitler was daar al mee begonnen en wat de wetenschap en medici nu doen is even erg.
Sommige medici komen er zelfs open voor uit. Dr Govaerts (NKO-arts, Turnhout) zei in de Knack van november 2009: “er zullen straks weinig doven meer zijn” Of is dat een verkondiging over de superioriteit van een bepaalde ras? Of moet dat geïnterpreteerd worden in het kader van “normaliteit”? Dirksen Bauman (USA) had vorig jaar op een lezing, georganiseerd door Fevlado-Diversus en Jong-Fevlado, ook over wat “normaal” is. Is dat de gemiddelde mens? Wel, dan wil ik geen gemiddelde mens zijn.
In het kader van normaliteit willen de wetenschappers en medici doven “genezen” van hun doofheid. 4 op 5 kinderen krijgen in de eerste levensjaren een CI om hun doofheid te “genezen”. Of was het om de ontwikkeling van taal en spraak te verbeteren? We gaan hiermee terug naar de tijd van een oude Griek, wiens naam mij ontsnapt , die dacht dat zonder spraak geen intellectuele ontwikkeling mogelijk was.
Diversiteit is nodig op alle vlakken: natuur, cultuur, creativiteit, tewerkstelling ,filosofie, enz.. en iedereen moet dat erkennen!
In het essay van Peter Venmans (“Over de zin van nut”) vind ik een stukje terug over de erkenning van diversiteit:
“De erkenning van de diversiteit is goed voor het individu, maar ook de samenleving heeft er baat bij. Stel je namelijk eens voor dat iedereen precies hetzelfde zou denken en dat iedereen bij wonder bij de waarheid zou uitgekomen zijn. Niemand zou een ander tegenspreken en ook in de feiten zou niemand weerlegd worden. Natuurlijk is zoiets onmogelijk, maar Mill (John Stuart Mill, 1806-1873) gebruikte dit gedachte-experiment om aan te tonen dat bij een dergelijke gelijkgezindheid de waarheid niet eens aan het licht kan komen. Om een waarheid in te zien moet men die immers kunnen afzetten tegen onwaarheden of half-waarheden, met andere woorden tegen de opinies van andersdenkenden. Zonder heterodoxie geen waarheidsbevinding. “
Laten we heel even stilstaan bij wat waarheid is. Waarheid is vaak subjectief. Wat voor de ene de waarheid is moet dat voor de andere niet zijn. Dat betekent niet dat het een leugen is maar een andere kijk. Het wordt pas gevaarlijk wanneer mensen vinden dat alleen wat zij volgens hen als juist interpreteren de waarheid is en al de rest als een leugen. Zulke mensen zijn er echt wel en dichterbij dan je denkt.. Ze erkennen de diversiteit niet.
We hebben diversiteit nodig voor het leven en welzijn van onszelf, je naaste, je familie en omgeving. De waarheid is dat we diversiteit nodig hebben, maar wat is dan de onwaarheid? Volgens mij niet dat we diversiteit niet nodig hebben maar wel dat de medici de diversiteit in stand houden.
Diversiteit hebben we dus nodig om de verschillende standpunten met elkaar te vergelijken. Om het verschil tussen u en mij te ontdekken. Dat is niet negatief maar positief. Als we samenwerken kunnen we het verschil opheffen zodat het verschil niet als een zwakte gezien wordt. Niet iedereen heeft dezelfde competenties. Als een individu ontbeert in een bepaalde competentie moeten we de individu’s, die over verschillende competenties beschikken, optellen of samenvoegen om een positief resultaat te krijgen. Zo leren we van elkaar en dat draagt bij tot identiteitsontwikkeling. Diversiteit en identiteitsontwikkeling gaan nauw samen.
Johan Van Den Driessche (Voorzitter vtbKultuur), had een standpunt neergeschreven in UitMagazine (enkel voor leden van VAB): “Zonder identiteit, die te maken heeft met taal , cultuur, onderwijs, media en collectief geheugen, bouw je geen gemeenschap. Nochtans is een gemeenschap het antwoord op de mondialisering, omdat het toelaat te participeren aan grotere gehelen. Het is een middel om een samenleving op te bouwen met welvaart en welzijn. Ligt de klemtoon van de gemeenschap op de etnoculturele elementen die niet door buitenstaanders kunnen (of willen) worden verworven, dan krijg je een gesloten gemeenschap. Ligt de klemtoon echter op de civiele en culturele elementen, dan heb je een inclusieve gemeenschap. ”
In een inclusieve samenleving respecteert men de diversiteit. Men erkent de diversiteit. Laten we al beginnen met erkennen dat een doof kind een Doof kind mag worden. Dat hij of zij een volwaardig aanbod krijgt in en van alle talen en culturen, ook Gebarentaal. Het gaat hier niet om de keuze van wel of geen CI, hoortoestel of niet, maar wel dat hij of zij niet verplicht mag worden om slechts 1 taal en 1 cultuur te aanvaarden maar wel de kans krijgt om een ruim aanbod van taal, cultuur en de daarmee inbegrepen kennis en wetenschap, te verwerven en waar hij of zij later uit mag kiezen, of juist niet moet kiezen, en wil leven met diversiteit omdat diversiteit leven betekent …..

