Zahir...

"Killing my softly..":dacht ik toen Danny me om half 12 wakker maakte..  Pascal, Kristof en ik hadden een fles whiskey soldaat gemaakt. Eens geopend was het snel leeg samen met cola maar op 't laatst was er niet zoveel cola meer..

 Waar was ik nu precies? Ah ja,  Jyvaskyla, Finland. Prachtig wit! We waren op 01u Finse tijd in Helsinki geland en meteen gingen we naar de infobalie om de bushalte te lokaliseren. Een oudere vrouw nam spontaan een blad papier en pen om ons te bedienen. Welke communicatiestoornissen?

Hetzelfde verhaal op de bus. Door een tekst in te voeren op de gsm en die te laten zien aan de chauffeur was het meteen duidelijk dat we op de juiste bus zaten. En dan komt die vriendelijke gast ons nog een papiertje laten zien met het uur van aankomst. We hebben nog niks moeten vragen....

We voelden ons al thuis..Op de bus was het leuk. Die whiskey en de weinige uren slaap beginnen door te wegen. We proberen dapper vol te houden maar ik moet dan toch even passen op laatste...

Om 06u 's morgens waren we aan onze halte. Het was duidelijk dat alcohol een middel is die je motoriek, zintuigen en communicatiemogelijkheden ernstig aantast...Weer miljoenen hersencellen naar de kloten..

Ik ga niet alle details van onze trip online zetten want dan kan ik evengoed een dagboek beginnen. En sommige details zijn privé..

"s Avonds gaan we eerst bij iemand thuis. Het blijkt dat in Jyvaskyla normaal is om met een blik of flesje bier een wandeling te maken om dan vervolgens bij de gastheer/vrouw aan te komen en daar alles achter te laten. Op flesjes EN blikjes krijgt men geld bij inlevering. Daarom dat er amper glas of blik te vinden is op de openbare weg? Het houdt de Belgen alleszins niet tegen want je vindt hier, in België, hele bakken bier in de sloten..

Ok, terug naar de homeparty: drank zelf mee te brengen maar droogjes kan je wel krijgen. Er was wel een eigenaardig maar lekker zoet natje te verkrijgen uit een bokaal maar Danny verzekerde ons dat het zeker geen frisdrank is en dat je daar best niet teveel van drinkt als je de nacht wil doorkomen...We onthielden zijn gebaren en zetten de vroege avond verder met het bier dat we zelf meebrachten.

De homeparty was van iemand die afscheid moest nemen van Jyvaskyla. Ze zou terug naar het ouderlijk huis in Helsinki gaan. Ze was horende en CODA, maar dat was echt niet te merken aan haar gebaren en gedragen. Ook tolken zijn hier een heel niveau hoger dan in Vlaanderen. Ze gebaren veel spontaner en losser. Het zag er natuurlijk uit maar enige nuance is hier op zijn plaats want ik ben de Finse Gebarentaal niet machtig en kan de correctheid ervan niet controleren maar het is duidelijk dat het vloeiender gaat.

Na de homeparty gingen we samen naar de discotheek een beetje verder. We gebruikten wederom onze benen voor vooruit te geraken en onze handen om de bierblikjes warm te houden. Handschoenen en muts zijn een must bij deze temperaturen.. (-12)

Even aanschuiven aan de ingang van de discotheek. We bleken te laat zijn. Wie voor 22u binnen is betaalt niks. Daarna is het € 5 per pers inkom en dan zijn we onze (dikke) jassen nog niet kwijt.

Eens binnen was het wel gezellig. Er waren verschillende ruimtes met verschillende muziekstijlen en een pokertafel. Alcoholhoudende dranken zijn verschrikkelijk duur. € 3.5 tot 5 voor een soort mengeling, bieren en cocktails. De Finnen voelden zich blijkbaar heel ongemakkelijk als we een rondje gaven...  Begrijpelijk: de prijzen lenen er zich niet voor om eens "tourné géneral" te gebaren en de barkeepers zijn heel argwanend als je meer dan 2 biertjes bestelde.

Als je denkt dat alleen mannen zich bezondigen aan geestverrijkende dranken ben je verkeerd. De vrouwen hebben allemaal wel een lekkernij in de handen. Als je ze een frisdrank voorsteld ben je de clown... Water is gratis...

Om 03u30 floepten de lichten aan en moesten we de uitgang opzoeken maar eerst in de file voor de vestiaire staan. Het was heel leuk te zien dat beide geslachten een ferm stukske in hun kraag hadden...  Op weg naar huis was het zalig. Alles prachtig wit. Sneeuw op de grond en in de lucht..

Volgende dag naar een mokki. Een buitenhuisje voor de stedelingen die de "drukte" willen ontvluchten. Finland is enorm en noemt niet zomaar het land van duizend meren..  Onze "Mokki" lag aan een meer dat bedekt was met een dik pak ijs en een halve meter sneeuw. Prachtig...

Nu maakten we kennis met een ander cultuur: Sauna. Of het gezond is of niet laat ik in het midden. De ene zegt van wel en de andere zegt van niet maar wat telt is: ik vond het zalig en anderen ook. Er is een enorm verschil tussen een sauna opgewarmd met hout en een elektrische sauna.  De met hout verwarmte sauna's zijn beter te verdragen dan de elektrische.

Dat gat in het ijs op het meer dat we met moeite gemaakt hadden moest ergens voor dienen: avanto!! Even de sauna ontvluchten, afkoelen in het water en dan terug in de sauna blijkt heerlijk te zijn. Natuurlijk zag ik er eerst tegenop om dat koude water in te gaan maar Danny zaagde de oren/ogen van onze kop: we moesten en zouden in dat water "springen".  

Wat ook leuk is: sneeuwzwemmen. Even de sauna ontvluchten, de sneeuw induiken en dan terug de sauna in... brrr  dat was pas koud! Maar heerlijk..Je beseft dat je een lichaam hebt dat kan voelen... Mannelijke voortplantingsorganen kennen hier de grootste verkleiningen...

Ik heb evenwel geen elanden gezien maar zoals ik de informatie kreeg zijn het gewoon overmaatse koeien. Ze geven lekker vlees. De moeder van Leena was zo vriendelijk om een jong en oud elandenvlees te bereiden. Het kalf is lekkerder maar de oude is ook niet te versmaden..

De huizen in den buiten zijn doorgaans van hout. In de steden vind je meer betonnen blokken die eigenlijk niet zo mooi zijn maar wel zeer functioneel. Badkamers met een ligbad of douchecabine heb ik nergens gezien. Je neemt een douche en dat water verdwijnt gewoon met de afvoer in de vloer..Misschien dat het elders in Fnland anders is?

Het verkeer in de steden is vanzelfsprekend druk maar niet zo druk als in Vlaanderen. Buiten de steden vind je op de hoofdassen druk verkeer maar nog steeds minder druk dan in Belgenland. Op de zijwegen duurt het wel even eer je tegenliggers ziet. Het geeft wel even een vies gevoel om de auto's en vrachtwagens over met ijs en sneeuw bedekte wegen te scheuren maar geen nood: de Finnen worden niet voor niets de beste bestuurders ter wereld genoemd. De auto's zijn hier lichtjes aangepast om de lage temperaturen te overleven. Bij stilstand worden de meeste auto's via een stekker vooraan aangesloten op het elektriciteitsnetwerk om de motor op te warmen of warm te houden. Parkeerplaatsten zijn voorzien van kasten met stekkeraansluitingen.

Wat je nog vindt in alle supermarkten en cafe's? Automaten om je geld kwijt te raken! Pokeren, 21-en, ..  De euro vliegen erin en bij sommige er dubbel uit, he Pascal? Het is dankzij die gokkasten dat de diensten van Finse Doven gefinanciëerd worden. Zo mogen blijven staan van mij. De gokverslaafden zoeken het toch zelf? Roken doe je ook zelf,he :-)

De Doven in de universiteitstad was van een heel ander orde dan Doof Vlaanderen. Sport is een gemeenschappelijk onderwerp en de contacten zijn dan dus snel gelegd.

 Terugkeer naar huis met de trein hetzelfde verhaal als op de bus. Gsm en een lelijke maar zeer vriendelijke conducteur die 3 keer een papiertje liet zien met hoe laat en waar we onze overstap moesten doen en welke trein we moesten nemen om in Helsinki te geraken.  We zijn nog even gaan rondwandelen in de hoofdstad maar op zondag is er werkelijk niks te zien. Te mijden in de winter op zondag..

Er zijn heel wat dingen die me bijblijven maar vooral 1 ding zou ik onmiddelijk willen importeren: de gewoonte dat de andere partijen onmiddelijk en spontaan een alternatief communicatiemiddel zoeken bij slechte communicatie met Doven. De pen is een machtig wapen...

Het was heel gezellig en leerrijk. Onze gastheren en -vrouwen hebben zich voortreffelijk van hun taak gekweten!! Bedankt!!!!