Zahir...

Mijn familie en ik wensen jullie allemaal een voorspoedig en gezond 2007 toe!!

Lennart, mijn zoon, had vandaag van een stagiaire een kerstkaartje gekregen met een tekst die ik jullie niet wilde onthouden.

Wie het niet direct doorheeft: het gedicht gaat over mensen met ASS, Autisme Spectrum Stoornis. Dergelijke mensen hebben een sociale stoornis. Figuurlijk beeldspraak is niet aan hen besteed. Ook willen ze orde en duidelijke afspraken.

Een voorbeeld: als de school tegen mijn zoon zou zeggen dat een gele bus hem thuis komt ophalen dan moet het met een gele bus zijn. O wee, als de bus een andere kleur heeft. Dan is je dag naar de kloten... 

Ik was dan toch van de partij op dat congres van Fevlado Diversus dat doorging op 16 december 2006.  "Ongehoord verleden" was de thema en het ging door in de provinciehuis van Oost Vlaanderen te Gent. Op de eerste verdieping in de hal naar boven kijken was geweldig. Wie dat ook gezien heeft zal me wel begrijpen.

Samen met Stefaan ging ik de grote aula binnen en het eerste wat ik las op een groot scherm was zoiets als "eerste helft voorbehouden voor doven". Ik kon het niet laten me af te vragen of de zaal verticaal of horizontaal ingedeeld was om de eerste heflt te situeren. Flauwe humor...

Helga was de eerste moderator. Bekend Fevlado Diversus daarmee geen kleur? Maar soit, vandaag gaat het om geschiedenis en niet om politiek. Alhoewel politiek en geschiedenis nauw samengaan.

De zaal werd goed gevuld met laatkomers. De ene zei dat er 250 mensen waren en een andere zei 220 maar wat me opviel was grote aantal horenden. Veel studenten van de tolkenschool en ze waren verplicht congresganger. Ik stel me daar vragen bij.  Ze leerden tenminste wel hoe het NIET moet. Er was toch zeker 1 tolk VGT dat een negatieve beoordeling verdient. Een congres is geen muzikal...Men moet zich ook eens bezinnen over de keuze van de tolken. Er zijn nog anderen die pas afgestudeerd zijn en ook wat in hun mars hebben. Gezonde concurrentie!!

Ingeborg gaf toe dat ze wat moeite had met inwinnen van informatie bij oudere doven. Liesje ging snel door haar paper waarbij mijn buurman meermaals zijn best deed om zijn ogen open te houden. Bram kon het niet nalaten om een paar visies mee te geven die bij mij toch negatief overkwamen. Maar al bij al zat het inhoudelijk wel snor.

Maar Bernard Le Maire, die kan een hele dag doorgaan als hij geen beperking in tijd had. Het was interessant vast te stellen dat er bij onze zuiderburen één en "t ander vinden is. Een bezoekje aan Centrum Robert Dresse dringt zich op...

Middageten was eenvoudig maar ruim voldoende. Het vulde mijn lege maag en meer moest dat niet zijn.

Nu was het aan Renaat om als moderator op te treden en die had wat meer subtiele humor bij de overgangen dat het publiek zeker waardeerde.

Na het eten was Harlan Lane aan de beurt. De auteur van A Journey into the Deaf World gaf een uiteenzitting door middel van stambomen met hier en daar een geografische afbeeldingen en landschapfoto's. Ondanks de interessante inhoud maar monotone uiteenzetting kon ik hier wederom mijn buurman betrappen op een hazeslaapje die ik bruut onderbrak met enkele vragen.

Toen Joe Murray zijn handen eindelijk uit de zakken mocht halen veerde iedereen recht. Ik heb zelfs mijn buurman niet meer in't oog kunnen houden maar ik vermoed dat hij ook één en al oog was. Aanstekelijk hoe deze Amerikaan zijn uiteenzetting deed. Aangenaam om naar de kijken en zeer goed te begrijpen. Hij had enkele gevoelige punten waarover hier in Vlaanderen nog discuties gaande zijn. Eens benieuwd welke gevolgen ze hebben.

En dan kwam Tiina Naukkarinen aan de beurt. Het zou aantrekkelijker geweest zijn als ze haar spreekbeurt met een beetje meer kleur en animo naar voren bracht. Meer dan de helft van de zaal was met andere dingen bezig. En mijn buur.. je kan het al raden...

Na herhaaldelijke vruchteloze pogingen om in te loggen op mijn vorige blogpagina heb ik dan maar besloten om een nieuwe blog te openen.  Voorlopig zijn mijn eerdere posts nog te vinden op http://geertd.blogspot.com.

 Ik wilde eerst "Zahir" als naam nemen voor deze nieuwe blog maar helaas, de admins wilden minstens 6 karakters waarop ik de "S" toevoegde

 "Volgens Jorge Luis Borges stamt de idee van de Zahir uit de islamistische traditie. Men vermoedt dat het begrip is ontstaan rond de achtiende eeuw. Zahir is Arabisch en betekent: zichtbaar, aanwezig, onmogelijk om onopgemerkt te blijven. Iets wat of iemand die, wanneer we ermee in contact komen, langzaam beslag legt op onze gedachten zodat we ons uiteindelijk op niets anders meer kunnen concentreren. Dit kan men zien als heiligheid of waanzin. (Faubourg Saint-Përes, Encyclopedie van het fantastische, 1953)"

Het voorgaande is een fragment uit de roman "De Zahir" van Paulo Coelho, een zeer bekende Braziliaanse schrijver. Van dezelfde schrijver heb ik ook "De alchemist". Een  spirituele, symbolische, esoterische roman die ook op mijn boekenplank beland is dankzij een zeer goede vriend.